Pod lupą WoW
Zegarek, na który nie było stać prezydenta.
W 1975 roku Pulsar Calculator Watch był droższy niż złoty Rolex.
Pulsar Calculator Watch (1975):
W 1975 roku najbardziej pożądanym zegarkiem w USA nie był ani Patek Philippe ani Rolex tylko elektroniczny kalkulator z krwistoczerwonym wyświetlaczem LED.
Dziś można napisać, że to był pierwszy w historii luksusowy smartwatch, który kosztował więcej niż złoty Rolex i stał się przedmiotem pożądania wielu, włączenie z prezydentem Fordem.
Droższy niż legenda
Kiedy Pulsar Calculator Watch w wersji z 18-karatowego złota zadebiutował na rynku, jego cena zwalała z nóg, to było zawrotne 3 950 dolarów.
Ale aby w pełni zrozumieć skalę tego absurdu, spójrzmy na ówczesne ceny:
- Stalowy Rolex Submariner: ok. 230 USD (gdybyż to można było cofnąć czas :))
- Złoty Rolex Submariner: ok. 2 000 USD
Pulsar był uwaga, prawie dwukrotnie droższy od złotego Roleksa. W dzisiejszych realiach mówimy o cenie samochodu za jakieś dziwne urządzenie zegarkopodobne, które potrafiło jedynie dodatkowo dodawać, odejmować i świecić na czerwono.
Strategia Hamiltona: Sprzedaż przyszłości, nie funkcji
Za projektem stał Hamilton Watch Company (pod szyldem Time Computer Inc.). Firma wykonała genialny ruch marketingowy bo zamiast do sklepów z elektroniką, ten Pulsar trafił do najbardziej ekskluzywnych butików, z Tiffany & Co. na czele.
Hasło reklamowe było tyleż bezczelne co skuteczne: „For the man who has everything… until now."
Hamilton nie sprzedawał narzędzia do liczenia wydatków czy podatków. Sprzedawał status w czasach, gdy nikt jeszcze nie stosował tak powszechnie terminu. To była czysta obietnica przyszłości w każdym jej znaczeniu, na nadgarstku.
Afera w Białym Domu
Prestiż Pulsara wystrzelił w kosmos dzięki… Geraldowi Fordowi. W grudniu 1975 roku media obiegła informacja, że prezydent USA chce dostać złotego Pulsara pod choinkę. Ale wtedy Pierwsza Dama, Betty Ford, miała publicznie uznać tę cenę za „niedorzeczną". Oczywiście z głównym naciskiem na niedorzeczność ceny.
Ta odmowa zrobiła dla marki więcej niż milionowa kampania reklamowa, bo przecież skoro nawet najpotężniejszy człowiek w USA musiał się zastanowić nad zakupem, to Pulsar musiał stać się "ostatecznym" symbolem luksusu.
Technologiczny potwór (z rysikiem w zestawie)
Z dzisiejszej perspektywy Pulsar był koszmarnie niepraktyczny a jego przyciski były tak małe, że wymagały specjalnego rysika (sprzedawanego w zestawie) a jego grubość czyli 15 mm sprawiała, że ledwo mieścił się pod mankietem.
Energooszczędność? A co to znaczy? Jego wyświetlacz LED pożerał baterię tak szybko, że czas pokazywał się tylko po wciśnięciu przycisku.
Mimo to, był to jakby komputer osobisty na 10 lat przed IBM PC. Dokładność chodu rzędu ±3 sekund na miesiąc była w tamtych czasach niezwykła.
Pułapka postępu
Luksus Pulsara opierał się na ekskluzywności technologii, a ta ma jedną wadę: zawsze tanieje. W 1977 roku Texas Instruments zalało rynek tanimi chipami LED. Cena technologii spadła drastycznie, a wraz z nią aura wyjątkowości Pulsara. Era „złotych kalkulatorów" skończyła się tak szybko, jak się zaczęła, bo luksus nie znosi masowości.
Apple Watch Edition: Powtórka z rozrywki?
W 2015 roku Apple próbowało powtórzyć ten schemat modelem Edition za 10–17 tys. USD. Mechanizm był ten sam: złoto, butiki modowe, marketing aspiracyjny.
Różnica polega na tym, że Apple potraktowało to jako jednorazowy eksperyment wizerunkowy. Wiedzieli to, czego Hamilton musiał się boleśnie nauczyć: elektronika starzeje się szybciej niż złoto, w którym jest zamknięta.
Dlaczego to lekcja dla nas?
Historia Pulsara udowadnia, że luksus w zegarmistrzostwie nie zawsze wynika z setek trybików i sprężynek ale często, co równie często podkreślam, wynika z narracji.
W 1975 roku najbardziej pożądanym zegarkiem przez chwilę nie był mechaniczny majstersztyk, ale krzemowy chip w złotej kopercie. To przypomnienie, że wartość przedmiotu rzadko leży w jego funkcji ale najczęściej leży w tym, co ten przedmiot mówi o jego właścicielu.